Archive for desember 2012

Når alt vert mørkt og kjøligt
Og liksom sola he lagt seg ned
Ein verte kald og hustrig i kroppen
Og eg fyre alt eg kan med ved

Det er liksom naturen sige litt i hope
Den ligg litt som på vent
Så kjem snøen som ei nystrikka kåpe
Nett slik som da e tenkt

Av og til eg tenke da same
Skulle vel også av og til vore med meg
Da å kunne ligge i dvale
Mens noko mjukt brøyer over heile seg

Så når da vårast og tine
So er eg for mi gjerning klar
Friske og fine som hine
Ja ei gode kvild kan ver godt for ein kvar

Her kan du få det opplese, og det er forfattaren sjølv som les!

Eg er så trøtt – det er for mykje opp i hove
eg klarar ikkje å finne nattefred
I alle fall så mykje at eg ikkje får sove
og er det noko eg treng – så er det det.

For om dagen for lengst har gått til kvile
og dagsens auga er blitt til natt
Så er det ein liten uroleg kile
som gjer at eg ikkje får auga att

Tanke på tanke vandrar gjennom dagen
som på leit etter noko som eg sku grunde på
Det er det som er møya og held meg vaken
så blund på auga det vil eg visst ikkje få

Eg snur meg rundt – kanskje telt nokre saue
men da gjev vel heller ikkje nattero
Kanskje eg skulle hatt ein nedvask i haue
da bør vurderast – sidan eg er så vaken som no

Ja spylt da ut – kvar einaste tanke
vaska da ned og gjort da reint
Slik at veggane i haue vart speglande blanke
men kan vel ikkje starte no – da er vel for seint

Så eg pustar roleg og legg hove ned
og prøver å ikkje tenke ein einaste tanke
Så tryglar eg pent om nattefred
og håpar at ingen på det vil anke..!